Artikel geschreven door Marianne Miltenburg
De Pakistaanse provincie Punjab is de afgelopen jaren herhaaldelijk getroffen door verwoestende overstromingen, veroorzaakt door extreme moessonregens en door het overtollige water dat India uit volle dammen en rivieren liet weglopen naar de laaggelegen gebieden. Miljoenen mensen raakten ontheemd en er vielen honderden doden. Maar niet alleen mensen leden onder het wassende water: ook de dieren van Punjab, aan zowel de Pakistaanse als de Indiase kant van de grens, werden zwaar getroffen. Omdat Punjab het agrarische hart van de regio is, hebben de verdrinking en uithongering van het vee rampzalige gevolgen voor de lokale bevolking.
Alleen al aan de Indiase kant van Punjab verdronken officieel meer dan 7.100 stuks vee. Aan de Pakistaanse kant kwamen eveneens duizenden dieren om het leven door het plotselinge, metershoge kolkende water. Miljoenen dieren die de vloedgolf overleefden, raakten vervolgens gestrand zonder voedsel: meer dan 250.000 dieren in India en ruim 500.000 dieren in Pakistan kregen te maken met acute voedsel- en watertekorten, omdat graslanden en oogsten volledig waren weggespoeld. Door het vervuilde, stilstaande water raakten de verzwakte buffels, koeien en geiten bovendien snel ziek.
Het Pakistaanse Livestock Department zette een historische operatie op waarbij meer dan 690.000 dieren werden geëvacueerd naar hoger gelegen gebieden. Medische teams behandelden circa 55.000 dieren en vaccineerden er ruim 250.000 tegen infectieziekten. Voor het eerst deelde de overheid ook op grote schaal gratis noodvoer (Vanda) uit. Maar omdat overheden simpelweg niet de capaciteit hebben om elk dorp te bereiken, zamelden hulporganisaties zoals Animal Heroes samen met lokale gemeenschappen geld in om noodvoer te kopen voor de uitgehongerde dieren in de zwaarst getroffen gebieden. Eén van die lokale gemeenschappen wordt geleid door een bijzondere man: pastor Faisal Saleem.
Een dierenliefhebber vanaf zijn kindertijd
Faisal Saleem is het hoofd van een kleine christelijke kerk in een dorpje in de provincie Punjab, een regio die al decennia met de gevolgen van overstromingen kampt. Na de zware overstroming van 1978 volgden de nog verwoestender overstromingen van 1988, toen alle grote rivieren buiten hun oevers traden en duizenden dorpen onder water kwamen te staan, de meest catastrofale en dodelijke overstroming in de geschiedenis van Punjab. Ook in 1993 en 2025 werden grote delen van het gebied opnieuw zwaar getroffen, met talloze menselijke en dierlijke slachtoffers tot gevolg.
Voor pastor Faisal is de strijd tegen dit lijden persoonlijk. Terwijl hij en zijn kerk noodhulp opzetten voor de menselijke slachtoffers van de overstromingen, werd hij diep geraakt door het immense leed van het achtergelaten vee, de buffels en koeien die zonder voedsel en verzorging achterbleven.
“Al sinds mijn kindertijd ben ik een dierenliefhebber,” vertelt pastor Faisal. “Toen ik voedselpakketten uitdeelde aan slachtoffers van overstromingen, zag ik daar buffels en andere dieren die ook honger hadden. Dat raakte me diep. Ik zag ook eens een hond die was aangereden door een auto. Die hond huilde en was verlamd. Het lijden van deze dieren heeft me geïnspireerd om hulp te blijven bieden.”
Van lokale hulp naar internationale samenwerking
Die diepe bewogenheid bracht pastor Faisal ertoe zelfstandig internationale hulp te zoeken, via organisaties zoals Animal Heroes. Zijn dagelijks leven staat grotendeels in het teken van zijn gemeenschap: hij mobiliseert zijn eigen parochianen en dorpsgenoten om de distributie van noodvoer fysiek te organiseren. Zijn persoonlijke geloof en zijn liefdadigheidswerk zijn daardoor onlosmakelijk met elkaar verweven.
Dankzij mensen als pastor Faisal bereikt noodhulp ook de dorpen die door grote hulporganisaties en overheidsinstanties moeilijk te bereiken zijn. Zijn inzet laat zien dat verandering vaak begint bij één persoon die niet wegkijkt van lijden, of dat nu mens of dier betreft.
