Artikel geschreven door Marianne Miltenburg
Toen de puppy Zara in 2015 stierf aan vergiftiging door een buurman, had Sneha Shrestha geen idee dat dat verlies haar leven zou veranderen. Nepal kende geen dierenwelzijnswet om zulke wreedheid aan te pakken, ontdekte ze — en dat besef werd een keerpunt. Ze begon zwerfhonden te voeden en op te vangen, verkocht uiteindelijk haar eigen huis om een opvang te kunnen beginnen, en werd zelf veganist om zo min mogelijk bij te dragen aan dierenleed. Wat begon met een paar honden op straat, groeide uit tot Sneha’s Care Animals Welfare Organisation, een organisatie die zich inzet voor zwerfhonden, boerderijdieren, wilde dieren en de bredere gemeenschap in Lalitpur.
Ruim tien jaar eerder, in 2004, was de Nederlandse journaliste Lucia de Vries samen met enkele vrienden al aan een vergelijkbare missie begonnen. Wat zij oprichtten kreeg de naam Animal Nepal en werd in 2009 officieel als ngo geregistreerd. De wrede omstandigheden waarin zwerfhonden in Lalitpur leefden, waren voor de organisatie aanleiding om in 2008 het Humane Dog Management Programme te starten, gericht op geboortebeperking, voorlichting en revalidatiezorg. Later volgden programma’s voor werkpaarden (vanaf 2010) en werkolifanten (vanaf 2014), en voert de organisatie nationale campagnes over onder meer veetransport, olifantenmishandeling en hondenvergiftiging. Lucia droeg haar directietaken tussen 2014 en 2016 geleidelijk over; tegenwoordig staat Animal Nepal onder leiding van directeur Uttam Kafle en telt de organisatie 19 medewerkers, van wie drie dierenartsen. Met een mobiel responsteam, een ambulance en twee opvangcentra — het Chobar Animal Sanctuary en het Donkey Sanctuary in Badhikhel — probeert Animal Nepal geweld tegen dieren te stoppen en meer respect voor dierenrechten te creëren.
Sneha’s inzet bleef niet onopgemerkt: in 2018 ontving ze de Best Animal Welfare Organization Award, in 2022 gevolgd door de Nepal Veterinary Association Excellence Award.
Wanneer het water komt
Het is precies dit soort jarenlange, vrijwel dagelijkse inzet die nu, begin september 2026, keihard nodig blijkt. Nepal is getroffen door zware overstromingen, met de districten Nuwakot en Rasuwa als brandpunten van de ramp. Complete gebieden zijn door weggeslagen bruggen en wegen onbereikbaar geworden, en lokale dierenredders melden dat dieren er dringend voer en medische hulp nodig hebben.
Voor Sneha Shrestha en haar team is dit geen abstract nieuwsbericht, maar de realiteit waarin ze al dagen werken. In Nuwakot zijn dieren gered en behandeld, en werden diervoer, medicijnen en noodmaterialen uitgedeeld. Maar de situatie blijft gevaarlijk: zware modder, puin en instabiele wegen maken het onmogelijk om alle getroffen dorpen te bereiken. Vooral de zorgen over gemeenschappen aan de andere kant van de Trishuli-rivier lopen op — daar wonen veel families met buffels, kippen en ander vee, en diervoer wordt er met de dag schaarser.
Hulpverleners van Sneha’s Care hebben de afgelopen dagen geprobeerd zoveel mogelijk getroffen gebieden te bereiken, maar konden slechts een deel van het rampgebied daadwerkelijk in. Op sommige plaatsen troffen zij veel dode dieren aan; andere gemeenschappen bleven door verwoeste wegen en gevaarlijke omstandigheden onbereikbaar. Hoeveel dieren precies zijn getroffen, is dan ook nog altijd niet bekend — zolang delen van het rampgebied ontoegankelijk blijven, kan niemand de volledige omvang van de ramp voor de dieren vaststellen. Ook in Rasuwa zijn nog niet alle gebieden bereikbaar; zodra dat wel veilig kan, keren de hulpverleners terug met diervoer, diergeneesmiddelen en reddingsmateriaal.
Krachten bundelen vanuit Nederland
De ramp is voor twee Nederlandse dierenhulporganisaties, Stichting Dierennood en Stichting Animal Heroes, aanleiding om de handen ineen te slaan. Op 1 september maakten zij bekend gezamenlijk een noodfonds te openen voor de dieren die getroffen zijn door de overstromingen — en daarmee komt de steun rechtstreeks terecht bij de organisaties van Sneha Shrestha en Lucia de Vries, die al jaren het vertrouwen van de lokale gemeenschap hebben opgebouwd.
Door kennis, contacten en werkzaamheden te delen, willen Dierennood en Animal Heroes sneller kunnen reageren op noodsituaties zoals deze, en hun tijd en middelen efficiënter inzetten. Zo hopen de organisaties samen meer dieren te kunnen helpen en redden dan wanneer ze ieder afzonderlijk zouden opereren. Opvallend detail: beide Nederlandse stichtingen werken uitsluitend met vrijwilligers, waardoor elke euro die binnenkomt voor het noodfonds voor de volle honderd procent bij de noodhulp in Nepal terechtkomt — aan diervoer, medicijnen, veterinaire zorg, opvang en vervoer.
Het is een samenwerking die de cirkel op een bepaalde manier rond maakt. Twee vrouwen die, ieder op hun eigen moment en vanuit hun eigen aanleiding, besloten dat het welzijn van dieren in Nepal hun zorg was — Sneha na de dood van haar hond Zara, Lucia als journaliste die zich niet kon neerleggen bij het lot van zwerfhonden in Lalitpur — bouwden onafhankelijk van elkaar organisaties op die nu, op het moment dat het er echt toe doet, de aangewezen partijen blijken om hulp uit Nederland ter plekke om te zetten in voer, medicijnen en een dak boven het hoofd voor dieren die anders aan hun lot zouden worden overgelaten.
De dierenhulpverleners van Nepal hebben dringend financiële steun nodig om hun levensreddende reddingswerk voort te zetten.
100% van uw donatie gaat rechtstreeks naar noodhulp voor dieren in Nepal.
Elke seconde telt.
